​Watersnoodramp 1953,
verhalen van oog-getuigen.


Dit project betreft de watersnoodramp van 1953. Een groot deel van het zuiden van het land is vergaan, doormiddel van een natuurramp. Iedereen heeft wel eens van het verhaal gehoord bij geschiedenis, maar in Zeeland besteden we er nog steeds veel aandacht aan. Er bestaat een mooi grote Watersnoodmuseum in Ouwerkerk. De kennis en informatie bestaat al, maar ik vind het menselijke aspect erg aangrijpend. Dit wilde ik met mijn illustraties zichtbaar maken.

Expositie Juli 2016 – heden

Op dit moment is het werk te zien in het Museum!
De Waterdsnoodmuseum in Ouwerkerk, Zeeland. 

Het werk heb ik gepresenteerd op een stuk wrakhout, hiermee wil ik refereren naar huizen die kapot zijn gegaan. (Beeldverhaal in doosje, verkrijgbaar in de museumshop). 

Ik werd geïnspireerd door de verhalen van de oog-getuigen. Ik las het stuk wat voor kwam in het boek ‘De oog-getuigen van de wereldgeschiedenis’ en daarbij kreeg ik de beelden in flitsen voor me te zien. Het emotionele aspect van de paniek en chaos wil ik als maker bewerkstelligen en de toeschouwer mee geven. Bewustwording van de situatie. Een klein handzaam product, wat een doel heeft; indruk maken.

Het is een leporello van één meter bij 3.3. En past in een luciferdoosje. Dit vanwege bewaarde lucifersdoosjes die in het Watersnoodmuseum zichtbaar waren. Hierbij was een klein 5 bij 7 gevouwen leporello aanwezig met zwart/wit foto’s van de dorpen. Een leporello is een doorlopende beeld, waardoor je het verhaal stapsgewijs mee krijgt. Het kleine formaat verreist de toeschouwer aandachtig te lezen.